امنیت

 هر کجا اثری از انسان‌ها باشد، خوب و بد هم حضور دارد. در دنیای کامپیوتر و فناوری‌های نوین هم شاهد افراد خوب و بد هستیم.

ویروس‌های خطرناک تاریخ
 به گزارش اقتصادآنلاین به نقل از فارنت، اما این سکه روی دیگری نیز دارد و افراد بدی هم در دنیای فناوری‌های نوین هستند که با ایجاد ویروس‌، بدافزار و سایر تهدیدات رایانه‌ای روزگار بسیاری از کاربران و شرکت‌های بزرگ را سیاه کرده‌اند. دراین‌بین ویروس‌هایی هم هستند که اثر مخرب‌تری داشته‌اند و به همین دلیل نام آنها بیشتر بر سر زبان‌هاست.

I  LOVE  YOU
ویروس I LOVE YOU در مجموع حدود ۱۰‌ میلیارد دلار به کامپیوترهای سراسر دنیا صدمه وارد کرده است. سازندگان این ویروس از حربه جالبی برای نفوذ در سیستم کاربران استفاده کرده بودند، این ویروس از طریق ایمیلی که عنوان I  LOVE   YOU داشت برای کاربر ارسال می‌شد، کاربر نیز با دیدن عنوان ایمیل، فکر می‌کرد نامه فدایت شوم برایش ارسال شده و اشتیاق بیشتری برای باز‌‎کردن ایمیل پیدا می‌کرد. پس از باز‌کردن ایمیل نیز با محتوای ضمیمه‌ای روبه‌رو می‌شد که انگیزه کاربر را برای بازکردن این محتوا بیشتر می‌کرد. درنهایت با بازکردن محتوای ضمیمه‌شده به ایمیل، ویروس I LOVE YOU  فعال می‌شد و به فهرست تماس‌های کاربر در ویندوز دسترسی پیدا می‌کرد، از آنجا نیز این ویروس به‌راحتی برای ۵۰ کاربر موجود در این فهرست تماس‌ها ارسال می‌شد تا به حیات خود ادامه دهد.

Melissa
ویروس ملیسا ساخت دست دیوید اِل (David L) بود و از طریق فایلی با پسوند list. doc که به ایمیل ضمیمه شده بود، خود را وارد کامپیوتر قربانی می‌کرد. زمانی که کاربر فایل ضمیمه‌شده را باز می‌کرد، ویروس ملیسا فعال می‌شد و پس از دسترسی به آدرس‌های ایمیل ذخیره‌شده در آوت‌لوک، به ۵۰ کاربر دیگر ‌ایمیل می‌شد. در ایمیل ارسالی نیز ذکر شده بود که این مستندات به درخواست شما ارسال شده است؛ لطفا آن را به سایر افراد نشان ندهید، استفاده از این عبارت‌ها باعث می‌شد افرادی که ایمیل را دریافت کرده‌اند، کنجکاو شده و پس از بازکردن فایل الصاق‌شده، کامپیوتر به ویروس ملیسا آلوده می‌شد. بد نیست بدانید مدتی بعد، اف‌‌‌بی‌آی موفق شد دوید اِل را دستگیر کند. دادگاه وی را برای ساخت و انتشار این ویروس مخرب مبلغ پنج ‌هزار دلار جریمه کرد.

My Doom
حدود ١٠ سال پیش ویروس My Doom باز هم از طریق ایمیل توانست سیستم‌های تعداد زیادی از کاربران را آلوده کند. جالب است بدانید ویروس My Doom در آن زمان حدود دو ‌میلیون دستگاه کامپیوتر شخصی را آلوده کرد. ویروس My Doom خود را از طریق ایمیل به کامپیوترهای قربانی منتقل می‌کرد. در متن پیامِ ایمیلِ حاوی این ویروس نیز سعی شده بود از عبارت‌های سؤال‌برانگیز استفاده شود تا کاربر برای بازکردن ایمیل بیشتر ترغیب شود. پس از بازکردن ایمیل نیز فایل الصاق‌شده به ایمیل در قالب یک کرم رایانه‌ای خود را به آدرس‌های ایمیل ذخیره‌شده در آدرس‌بوک کاربر می‌رساند و به‌راحتی به سایر کامپیوترهای منتقل می‌شد. شاید باور نکنید فرایندی به این سادگی، باعث تخریب بسیار زیادی در کامپیوترهای کاربران شود. کارشناسان صدمات وارده ویروس My Doom را حدود ۳۸‌ میلیارد دلار تخمین زده‌اند.

Code Red
نام این ویروس در سال ۱۳۸۰ لرزه بر اندام هر مدیر شبکه‌ای می‌انداخت، ویروس Code Red توانست از نقاط ضعفMicrosoft Internet Information Server استفاده و در میان سرو‌رها گسترش پیدا کند. ویروس Code Red برخلاف اینکه مانند سایر ویروس‌‌‌های مخرب هم‌دوره خود که از طریق ایمیل خود را تکثیر می‌کردند، برای آلوده‌کردن سیستم‌ها به اتصال اینترنت فعال نیاز داشت؛ به‌این‌ترتیب پس از اینکه کاربر با کامپیوتر آلوده به این ویروس، وارد وب‌سایت‌های مختلف می‌شد، عبارت Hacked By Chinese را مشاهده می‌کرد. این ویروس نابکار توانست در بیشتر از یک ‌میلیون دستگاه کامپیوتر نفوذ کند. سرعت گسترش ویروس Code Red نیز در آن زمان بسیار سریع بود.

Sasser
اگر از قدیمی‌های دنیای کامپیوتر باشید به احتمال زیاد ساسر گریبان شما را هم گرفته است. این کرم اینترنتی در سال ۱۳۸۳ عرصه را به کامپیوترهای آن زمان تنگ کرد. رفتار کرم اینترنتی ساسر به گونه‌ای بود که سرعت کامپیوتر را بیش از اندازه کند می‌کرد؛ به‌این‌ترتیب گاهی اوقات به اندازه‌ای به کامپیوتر فشار وارد می‌شد که ناخواسته ریست می‌شد. به‌جرئت می‌توان گفت‌ میلیون‌ها دستگاه کامپیوتر در سراسر دنیا به این کرم اینترنتی آلوده شدند. در کنار کامپیوترهای شخصی، کرم اینترنتی ساسر توانست خود را به زیرساخت شبکه‌های کامپیوتری ادارات و سازمان‌های دولتی نیز برساند؛ ‌در آن زمان، زیرساخت شبکه بیمارستان‌ها، فرودگاه‌ها و مراکز حمل‌ونقل عمومی زیادی به کرم اینترنتی ساسر آلوده شدند.

 

 

 

 

منبع: اقتصاد آنلاین

در چند روز گذشته خبرهایی مبنی بر فروش میلیون‌ها رمز عبور توسط هکرها منتشر شده است. هکرها اطلاعاتی را که سال‌ها قبل از وبسایت‌هایی مانند لینکدین به سرقت برده بودند را برای فروش ارائه کرده‌اند. به همین دلیل برخی وبسایت‌های بزرگ مانند نت‌فلیکس و فیسبوک، پیام‌هایی برای تغییر رمز عبور برای کاربران خود ارسال کرده‌اند.

ارسال پیام‌ های امنیتی به کاربران در پی افشای گسترده رمزهای عبور
برخی کاربران نت‌فلیکس و فیسبوک در چند روز گذشته پیام‌های مبنی بر تغییر رمز عبور از این وبسایت‌ها دریافت کرده‌اند. این وبسایت‌ها پس از بررسی اطلاعاتی که اخیرا توسط هکرها به فروش رفته است، کاربرانی که حساب‌های مشترکی در وبسایت‌های مورد نفوذ دارند را پیدا کرده و پیغام‌هایی مبنی بر تغییر رمز عبور برای آنها ارسال کرده‌اند. این اقدام وبسایت‌های بزرگ مانند Netflix و Facebook برای افزایش امنیت حساب‌های کاربری و جلوگیری از حملات احتمالی بوده است.

وبسایت‌های ذکر شده در پیام‌های خود این مسئله را عنوان می‌کنند که رمز عبور شما با رمز عبور افشا شده توسط هکرها مطابق است و بهتر است برای جلوگیری از به سرقت رفتن اطلاعات، برای تغییر آن اقدام کنید. برایان کربز (Brian Krebs) یک متخصص امنیت است که در این باره اعلام کرده شرکت‌های بزرگ اطلاعاتی که اخیرا افشا شده را بررسی کرده‌اند و اگر در این اطلاعات حساب‌های مشترکی با حساب‌های کاربری خود پیدا کنند، آن کاربر را مجبور به تغییر رمز عبور می‌کنند.

طبق صحبت‌های کربز، نت‌فلیکس یکی از سرویس‌هایی است که شروع به ارسال پیغام‌های تغییر رمز عبور کرده است. این سرویس از ابزاری که در سال ۲۰۱۴ طراحی و ارائه کرده بود، برای بررسی اطلاعات فاش شده و تطبیق آنها با حساب‌های کاربری خود استفاده می‌کند. در نتیجه کاربران این سرویس در صورت دریافت چنین پیامی، پس از اطمینان از صحت آدرس فرستنده، بهتر است برای افزایش امنیت خود رمزهای عبور را تغییر دهند.

پس از افشای میلیون‌ها رمز عبور به صورت آنلاین، بهتر است کاربران برای حفظ امنیت حساب‌های خود، برای تغییر رمزهای عبور تکراری اقدام کنند و برای هر حساب کاربری رمزی مخصوص و غیر تکراری استفاده کنند و علاوه بر آن، نسبت به حذف حساب‌های کاربری بدون استفاده در وبسایت‌های دیگر اقدام کنند.

 

 

 

منبع: زومیت

امروزه اکثر کاربران اینترنت از شبکه وای‌فای استفاده می‌کنند. به دلیل بی‌سیم بودن آن، ممکن است اشخاص دیگری با هک‌ کردن رمز آن، از اینترنت وای‌فای شما استفاده کنند. در این مقاله راهکار‌هایی معرفی شده است که از طریق آن‌ها می‌توانید متوجه شوید که آیا شخص دیگری نیز از اینترنت شما استفاده می‌کند یا خیر.

روش شناسایی و ایمن سازی شبکه در برابر اشخاصی که بدون اجازه از اینترنت شما استفاده می‌کنند


آیا اینترنت وای‌فای شما برخی مواقع کند می‌شود و جوابگو نیست؟ آیا حجم اینترنت شما به سرعت تمام می‌شود؟ در این صورت ممکن است شخص دیگری از اینترنت شما استفاده کند. در این مقاله راهکار‌هایی را معرفی کرده‌ایم تا متوجه شوید چه کسی از اینترنت شما استفاده می‌کند و چگونه اتصال وای‌فای خود را ایمن‌تر کنید.

پیش از شروع، شما را با تعدادی از اصطلاحات و اطلاعات مورد نیاز آشنا می‌کنیم.

روتر یا هاب وای‌فای، مهم‌ترین وسیله در شبکه خانگی شما است زیرا این دستگاه مسئول مدیریت دستگاه‌ها و اینترنت خانگی است. این وسیله کوچک، به خط تلفن یا فیبر نوری منزل متصل می‌شود و به صورت بی‌سیم با بقیه دستگاه‌ها ارتباط برقرار می‌کند. این دستگاه در حقیقت دروازه اطلاعاتی شما است بنابراین شناسایی دقیق این وسیله به شما کمک می‌کند که اینترنت پر‌سرعت و امنی داشته باشید.

روش شناسایی و ایمن سازی شبکه در برابر اشخاصی که بدون اجازه از اینترنت شما استفاده می‌کنند


هر دستگاهی که به شبکه متصل می‌شود (مانند گوشی‌های هوشمند، لپ‌تاپ، پرینتر و غیره) یک مک آدرس مستقل دارد. این آدرس برای هر دستگاه منحصر به فرد است و ارتباطی با نام و مدل دستگاه ندارد و روتر از طریق آن، به دستگاه آی‌پی می‌دهد تا اطلاعات را به مکان درست ارسال کند. مک آدرس راه بسیار خوبی است که از طریق آن می‌توانید متوجه شوید که چه وسایلی به شبکه شما متصل هستند.

ببینید چه اشخاصی در شبکه شما هستند

حالا که دید کلی نسبت به نحوه کار شبکه خود دارید و می‌دانید که هر دستگاه متصل به شبکه، مک آدرسی منحصر به فرد دارد، با مشاهده قسمت‌هایی از تنظیمات روتر می‌توانید متوجه شوید که چه اشخاصی به شبکه شما متصل شده‌اند. متأسفانه مدل‌های روتر و رابط‌های کاربری آن‌ها بسیار متفاوت هستند بنابراین برای پیدا کردن این بخش، باید دفترچه راهنما روتر خود را مطالعه کنید. اما در این قسمت با بخش‌هایی آشنا می‌شوید، که برای شروع به شما کمک می‌کند.

در اولین مرحله به روتر خود لاگین کنید. این کار را می‌توانید از طریق مرورگر وب دستگاه‌های خود انجام دهید. آی‌پی آدرس دقیق و کلمه عبور، می‌تواند در روتر‌‌های متفاوت، فرق کند اما آی‌پی آدرس آن‌ها معمولاً به صورت 192‌.168‌.1‌.1 (برخی موارد به جای ۱ اعداد دیگر قرار می‌گیرد) است. اگر برای پیدا کردن آی‌پی به کمک نیاز داشتید، در دستگاه‌های ویندوزی از دستور ipconfig و در دستگاه‌های اندرویدی از برنامه‌های Wifi Config استفاده کنید. کلمه عبور ادمین روتر‌ها را تقریباً همیشه می‌توان در دفترچه راهنما یا روی جعبه روتر، مشاهده کرد.

زمانی که وارد شدید، باید به صفحه مک آدرس بروید. این صفحه معمولاً در بخش Advanced Settings قرار دارد. به دنبال بخش‌هایی مانند Mac Address یا Mac Address filtering بگردید که ممکن است زیر مجموعه بخش فایروال باشند. عکس زیر نمونه‌ای از این صفحه در یک مدل از روتر‌ها است.

روش شناسایی و ایمن سازی شبکه در برابر اشخاصی که بدون اجازه از اینترنت شما استفاده می‌کنند


زمانی که وارد صفحه مک آدرس شوید، می‌توانید متوجه شوید که چند دستگاه به شبکه شما متصل هستند. یک شمارش ساده می‌تواند مشخص کند که شخصی وارد شبکه شما شده است یا خیر؟ همچنین می‌توانید مک آدرس‌های موجود را با مک آدرس دستگاه‌های خود مقایسه کنید. در اندروید وارد Settings شده و سپس در بخش About Device وارد Status شوید تا مک آدرس را مشاهده کنید. این اطلاعات در کامپیوتر‌های شخصی از طریق دستور ipconfig قابل مشاهده است.

اگر این کار برای شما دشوار است، راه‌های دیگری نیز برای بررسی دستگاه‌های متصل شده به شبکه، وجود دارد. در اندروید برنامه‌های مختلفی وجود دارند که به شما این امکان را می‌دهند که دیگر دستگاه‌های موجود در شبکه را شناسایی و مدیریت کنید. البته این برنامه تنها به دستگاه‌های عمومی دسترسی دارند و نمی‌توانند دستگاه‌های مخفی را شناسایی کنند بنابراین ممکن است از طریق این روش نتوانید تمامی دستگاه‌های متصل به شبکه را شناسایی کنید. در اینجا فهرستی از برنامه‌های اندرویدی را قرار داده‌ایم که ممکن است برای شما کارآمد باشند. برنامه‌های مختلف دیگری نیز در پلی استور، قرار دارند.

Wi-fi Inspector (رایگان)‌: از طریق این برنامه می‌توانید، آی‌پی و مک آدرس تمامی دستگاه‌های متصل به شبکه از طریق سیم و بدون سیم را مشاهده کنید.

Fing Network Tools (رایگان)‌: این برنامه، اطلاعات تکمیلی در رابطه با دستگاه‌ها و روتر متصل به شبکه را در اختیار شما می‌گذارد.

Ip tools Network Utilities (رایگان)‌: یک برنامه عیب‌یابی پیشرفته تمام اتصالات شبکه که شامل یک اسکنر شبکه LAN می‌شود و می‌توانید دستگاه‌های متصل به شبکه را مشاهده کنید.

ایمن‌سازی شبکه وای‌فای خانگی

بهترین مکان برای شروع ایمن‌سازی شبکه خانگی شما این است که روی روتر و دستگاه‌های خود از کلمه عبور داخلی استفاده کنید. اگر شبکه شما فاقد کلمه عبور است، در واقع شما همه را دعوت می‌کنید که از اینترنت شما استفاده کنند.

امروزه اکثر روتر‌ها با کلمه عبور فعال عرضه می‌شوند و این کلمه عبور روی جعبه دستگاه نوشته شده است. به هر حال، اکثر روتر‌ها راه‌حل‌های مختلفی را برای ایمن‌سازی در اختیار شما می‌‌گذارند و شما نیز می‌توانید کلمه عبور شبکه خود را به صورت دلخواه عوض کنید. اگر فکر می‌کنید که شبکه شما امن نیست، رمز خود را تغییر دهید و با این کار دسترسی افرادی که رمز جدید را ندارند، قطع کنید. فراموش نکنید که کلمه عبور شما باید دشوار باشد و رمزی نباشد که قابل پیش‌بینی است.

برای افزایش ضریب ایمنی شبکه، مطمئن شوید که به جای استفاده از سیستم رمز‌گذاری WEP حتماً از کلمه عبور با سیستم رمز‌گذاری WPA2 (AES) استفاده کنید. این روش بسیار امن‌تر است و هک کردن آن نیز دشوار‌تر خواهد بود.

برای انجام این کار، باز هم مانند بخش مک آدرس، وارد قسمت ادمین روتر خود شوید. اکثر این تنظیمات در بخش Security یا Advanced Settings روتر قرار دارند.

روش شناسایی و ایمن سازی شبکه در برابر اشخاصی که بدون اجازه از اینترنت شما استفاده می‌کنند
اکثر روتر‌ها از ویژگی فیلتر‌کردن مک آدرس بهره می‌برند که از طریق آن می‌توان دسترسی دستگاه‌های مختلف را قبول یا رد کرد. بر اساس مدل روتر، شما دو راه دارید. می‌توانید مک آدرس‌هایی را که وجود دارند مسدود کنید یا مک آدرس‌هایی را که می‌خواهید به شبکه دسترسی داشته باشند، تأیید کنید. در روش دوم، باید مک آدرس تمام دستگاه‌های خود را پیدا کرده و در تنظیمات روتر وارد کنید.

این روش به نظر سختی‌های زیادی دارد مخصوصاً اگر مجبور باشید مک آدرس تمام دستگاه‌های خود را پیدا کرده و در قسمت مربوطه در روتر، به‌روز‌رسانی کنید. حتی اگر روتر شما راه‌حل‌های خوبی برای مسدود کردن مک آدرس داشته باشد، با کمی اطلاعات می‌شود مک آدرس را تغییر داد یا جعل کرد. اگر شخصی قدرت دسترسی به کلمه عبور ۱۲۸ بیتی WPA را دارد، قطعاً تغییر مک آدرس برای آن شخص دشوار نخواهد بود. یک کلمه عبور ایمن بسیار مهم‌تر از فیلتر‌کردن مک آدرس است.

روش شناسایی و ایمن سازی شبکه در برابر اشخاصی که بدون اجازه از اینترنت شما استفاده می‌کنند
اگر روتر پیشرفته‌ای داشته باشید، می‌توانید دسترسی به پهنای باند را برای دستگاه‌های مختلف، محدود کنید. این تنظیمات معمولاً در خانواده‌هایی استفاده می‌شود که می‌خواهند دسترسی کودکان به اینترنت را محدود کنند اما می‌توان از طریق آن‌ها محدودیت‌های کلی برای تمام دستگاه‌ها اعمال کرد. از این طریق، هر دستگاهی که به شبکه شما متصل می‌شود، می‌تواند تنها مقدار خاصی از پهنای باند ماهانه شما را مصرف کند.

امیدواریم که این مقاله و راه‌حل‌های کوچک آن توانسته باشد اطلاعات خوبی را در ارتباط با ایمن‌سازی شبکه وای‌فای در اختیار شما بگذارد. اگر راه‌حل دیگری دارید، آن را در قسمت نظرات با ما در میان بگذارید.

 

 

 

 

منبع: زومیت

 امروزه هک شبکه‌ی وای‌فای به یکی از ساده‌ترین روش‌ها برای هکر ها تبدیل شده که بسیاری از افراد نگران این قضیه هستند.

3 ترفند برای محافظت وای فای از ورود هکرها
۱-استفاده از WPA

بسیاری از افراد برای محافظت شبکه‌ی وای‌فای خود از کد WPE استفاده می‌کنند.ولی امروزه هکر ها می‌توانند وایرلس‌های دارای اینگونه پسوورد(WPE) را در مدت بسیار کوتاهی و به راحتی هک کنند! پس برای محافظت بیشتر وایرلس خود حتماً از پسوورد WPA استفاده کنید. به گزارش اقتصاد آنلاین به نقل از برسام، توجه داشته باشید که برای استفاده از پسوورد WPA باید WPS خود در تنظیمات مودم را در حالت Disable قرار دهید.این روش مهم‌ترین و ساده‌ترین راه برای محفوظ ماندن از هکر ها می‌باشد!


۲-از یک پسوورد WPA قوی و امن استفاده کنید

همیشه مطمئن شوید پسووردی که انتخاب کرده‌اید طولانی و تصادفی باشد تا براحتی توسط هکر ها شکسته نشود.برای تست کردن اینکه پسوورد انتخابی شما چقد قوی و ایمن است می‌توانید از سایت جالب www.cloudcracker.com استفاده کنید!

در این سایت یکسری اطلاعات (غیر از پسوورد) از شما خواسته می‌شود. سپس سایت شروع به پیدا کردن پسوورد شما با استفاده از اطلاعات می‌کند(دقیقاً همان روش مورد استفاده هکر ها برای پیدا کردن پسوورد). اگر سروس موفق به پیدا کردن پسوورد شما نشد،به این معنی است که شما از یک پسوورد با ضریب امنیتی بالا استفاده کرده‌اید و اگر موفق به پیدا کردن پسوورد شما شد،به این معنی است که پسوورد شما ایمن نمی‌باشد و شما راهی جز تغییر پسوورد ندارید!


۳-نام Wireless خود را پنهان کنید!

اکثر افراد بعد از خریداری یک سیستم وایرلس اقدام به تغییر نام آن می‌کنند.

بسیاری از افراد از حالت Broadcasted برای نام‌گذاری شبکه‌ی خود استفاده می‌کنند(حتی حالت پیش فرض شرکت سازنده برای نامگذاری حالت Broadcasted است).این حالت سبب می‌شود افراد به راحتی شبکه‌ی شما را شناسایی و از آن استفاده کنند. ولی حالت Service set identifier یا SSID می‌تواند در وضعیت Hidden قرار بگیرد. به گونه‌ای که کسی جز شما نتواند نام شبکه را پیدا کند و این امر کمک زیادی به محفوظ ماندن وایرلس شما می‌کند.

با کمک راه‌های فوق به راحتی می‌توانید از نفوذ هکر ها به شبکه خود جلوگیری کنید. همچنین توجه داشته باشید همیشه وضعیت firewall سیستم خود را on قرار دهید.

 

 

 

 

منبع: اقتصاد آنلاین

استخدام